Ben Var ya BEN !

Ben var ya ben;

Ben seni yerim. Giyerim. Döverim. Gerekirse Zikerim. Sirklerde televizyonlarda şaklabanlık yaptırırım. Zehirlerim. Açlıkla imtihan ederim. Kafeslere tıkarım. Annenden ayırırım. Doğurturum. Satarım. Yavrularını boğarım. Gözüne asit dökerim, yapıştırıcıyla kör ederim. Kürk yaparım. Ateş çemberinden geçiririm, ip üstünde gidebilmen için bisiklete bindiririm. Üzerinden rant sağlarım. Kısırlaştırıyorum diyip yaralı haline sokağa salarım. Üzerinden hem zehirlerken hem ameliyatını yapmış gibi görünerek para kazanırım. O parayla çocuğuma ekmek alırım, su içiririm.  Doğada üremen için kanallar açar sonra da vahşice avlarım, avlanman için yasalar çıkarırım. Yunus gösteri merkezlerinde umut tacirliği yaptırırım, hastalıklara şifa olduğu yalanını atarım, doğada yapmayacağın hareketlere zorlarım. Ancak ve ancak bunları yaparsan sana bir  kova ölü balık veririm. Anneni katlederim, kanlı bir dünyadan seni kopartarak alır uzak topraklara getiririm. 

Hile yaparım köftenin içine zehir koyarım. Aldatırım. Çünkü ben insanım.

Ben insanım, doğanın efendisiyim. Avantajlı ırkım. Bu dünya beni eğlendirmek ve gönlümü hoş tutmak için vardır, dünya yalnızca benim gibi kurnazlaradır. 

Ben kirletirim, tüketirim, diğerleri ise temizler ve tasarruf eder. 

Diğer Uzakdoğulu insan türdeşlerimi neden kedi-köpek eti yiyorsun diye suçlarım ama kendim löppedenek minnacık kuzuyu mideye indiririm, zavallı yavru danayı ve yavru pilici soslar boğazımdan geçiririm. Düşünmem.

Yemeyenleri az geri kalmış kültür diye suçlarım. Herkesi köpek sevmeye, foklara sempati duymaya zorlarım. Ama kutup ayılarını boz ayıların doğal yaşamlarını yok edip onları için plansız şehirleşme yaratırım, metroyu, raylı sistemleri reddederim. Havayı kirletir, bir fısfısla ozonu delerim. Buzulların erimesine neden olurum, oradaki canlıların hayatları sona ermesini düşünmem. Ben insanım kendi içimde dahi çelişki yaşarım.

Hayvana tecavüz edeni yere batırırım, ama dişleri sökülmüş ayıyı köpeklere parçalatır kumar oynarım, parası ile içki içerim. Doğadan koparırım hayvanat bahçesi denen zulüm kafeslerine sizleri tıkar bilet satar para kazanırım. İnsanlara hayvan sevgisi öğretirim.

Görevimi yapmam, suçu senin üzerine atarım. Kuş gribini, kuduzu, uyuzu senin suçun olarak gösteririm. Acı çektirerek onları  yok ederim. Ama onlar can çekişirken ben büromda bilgisayarda tetris oynarım, fal açarım, aracımın eve gidiş servis saatini hesap ederim. Aybaşında maaşımı çatır çatır alırım. Emir kuluyum derim, işimi yapar geçerim.

Çok sıkıştığımda " ama bitkilerin de canı yanıyor, maydonoz da mı yemeyelim" diyip çelişki bulurum, insanlara yardım etmediğim halde hayvan haklarını savunanlara insan haklarının daha olmadığından bahsederim. Ben insanım.

İşime nasıl gelirse paradigmamı öyle yaşarım. Alaya alırım, reddederim, küçümserim.

Ko-medyaya köpişlerimin pembe haberlerini veririm, köpişlerime  nasıl milyon dolarlık miras kaldığını, onların günde kaç kilo biftek yediğini, kedilerimin kuaförde saçınının nasıl tarandığını, fifilerimin yağmurda çizmelerinin süsünün hangi dükkandan alınacağını anlatırım. Cins hayvan kulüpleri reklamları yaparım, canım sıkılıdğı zaman on iki yıl sonra terk ederim.

Yerim, severim, giyerim, zikerim, döverim, terk ederim, zehirlerim, ALDATIRIM, HİLE YAPARIM.

Ben var ya ben.. Ben egomun çatlaklarında gezerim. İş yapmak isteyenleri birbirine kırdırır, ellerimi ovuştururum. İnternette geçirdiğim histeri krizimi, bunun getirdiği buhranı senin üzerinde denerim.

En kahraman Rıdvan ben olurum.

Sonunda ben var ya, ben hep “bir”  olurum diğerleri ise sıfır olur.

Hayvanları ben sevgimle bile öldürürüm.

Av.Ahmet Kemal ŞENPOLAT

http://onlarinavukati.blogspot.com.tr/p/av-ahmet-kemal-senpolat.html