(*) Kanlı Pazar: Petshoplar ve Hayvan Kaçakçılığı

3285 sayılı Hayvan Sağlığı Ve Zabıtası Yasası Türkiye’ye orijin belgesi, faturası, sağlık belgeleri, aşıları tam olarak yapılmamış hayvanların girmesini yasakladığı gibi gerekli gördüğü zamanl arda da yurt içindeki insan ve hayvan sağlığını korumak için bunları öldürme yetkisini verir.

Eski Demirperde ülkelerinin kapitalist dünya ile tanışması ile başlayan ticaret ilişkileri özellikle son yıllarda, kendisini ekonomik olarak düşük seviyede tarif edebileceğimiz bu ülke vatandaşlarının ek gelir kaynağı olarak Türkiye’ye yavru kedi ve köpek hayvanlarını bavullarla, torbalarla yanlarında getirmesi ile onlar açısından ciddi gelir sağlayacak bir  ticaret kaynağı olmasına neden olmuştur.

Dünyanın birçok gelişmiş ülkesine ( Hatta en yakınımızdaki KKTC’ye ) bile elinizde torbalarda, kafeslerde, bavullarda istediğiniz kadar hayvanla giremezsiniz.

Bu kurallar bu ülkelerde hem insan sağlığı yönünden, hem hayvanların birbirine bulaştırabileceği olası hastalıkları önleme açısından yasalarla ciddiyetle sınırlandırılmıştır. Ancak Türkiye’de bu durum son yıllarda hem de artarak giden bir illegal ticaret şeklinde sürmekte ve bu işi yapanlara karşı cezai yaptırımlar yetersiz kalmaktadır.

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu ülkemize gümrük muamelesine tabi olmayan her türlü malın giriş ve çıkışını yasaklamaktadır.

Özellikle kaçak eşyayı bir yerden bir yere nakletmek gerek para cezası gerekse hapis cezası ile yaptırımlandırılmıştır. Bu konudaki baro hayvan hakları komisyonu olarak özellikle Gümrük Müsteşarlığı nezdinde yapmış olduğumuz uyarılarımız[1] , müsteşarlıkça ciddiye alınmış ve en azından amatör tacire karşı tüm sınır kapılarına özellikle Rusça Romence ve Türkçe olarak uyarı levhaları koyularak bu işin ticaretini yapan kişiler açısından  caydırıcılık unsuru olması sağlanmıştır.

Özellikle sınır kapılarında yakalanan bu yavru hayvanları getirenlere karşı savcılık tarafından açılan davalar da maalesef suçun örgütlü olmamasından dolayı hafif para cezaları ile geçiştirilmektedir. Oysa bu kişiler Türkiye’de faal olarak bu işi faturasız, menşei şehadetnamesiz, sağlık karnesiz, aşıları bile tam olarak yapılmamış hayvanlar üzerinden sorumsuzca ve sınırsızca yapmaktadırlar.

Üstelik  bu suç aslında Türkiye’deki iştirakçilerle beraber sistematik, örgütlü ve organize bir şekilde işlenmektedir.
5607 sayılı yasanın üzerinde hassasiyetle durduğu nokta işte burasıdır. Suçun örgütlü ya da münferit olarak işlenmesi. Çünkü münferit olarak işlendiği kabul edildiğinde şüpheli tutuksuz yargılanmakta ve en iyi olasılıkla para cezasına çarptırılmaktadır.

Tüm çabalarımıza rağmen bu suçun Türkiye’deki büyük Petshop distribütörleri ile ortaklaşa ve organize yapıldığını savcılıklara anlatamamış olduğumuzu da belirtmemiz gerekir. Çünkü bu suçun münferit olarak işlendiği kanısı oldukça şüpheliler para cezası ile cezalandırılmakta, bu para cezası da bu kişinin zatan yabancı uyruklu olması ve kısa sürede tekrar kendi ülkesine dönmesinden dolayı zaten gerek tebligatların yapılamaması, gerek bu kişinin tekrar ifadesinin alınamaması ve gerekse bu paranın tahsil kabiliyetinin olmaması nedeniyle etkisiz kalmaktadır.

Halbuki suçun örgütlü ve organize olduğu, bu hayvanların Türkiye’ye zaman zaman çok büyük miktarlarda giriş yaptığı düşünülecek olursa yasanın örgütlü olarak kaçakçılık işinde bulunan herkesi bağlayacak bir şekilde hürriyeti bağlayıcı ceza üzerinden yaptırımlandırılacak şekilde iddianamelerin hazırlanması gerekir.

Konu maalesef münferit ya da bir iki hayvanın torbalarda getirmesinden ötedir.

Özellikle doğu Avrupa ülkelerinden  gelen yabancı uyruklu kişiler bu suçu Türkiye’deki Pet Shoplara hayvan sağlayan distribütörler ile örgütlü bir halde işlemektedirler ancak yakalandıkları cezaları münferit basit bir olaymış gibi değerlendirilmektedir. Bu büyük rantın yanında, bir nevi modaya dönüşmüş bulunan cins ve yavru hayvan merakı da arz -talep sonucu da Petshop dükkanları her geçen gün maalesef sayıca artmıştır.

Türkiye'ye kaçak yollardan ( yani ithal edilen ) getirilen yavru köpekler, 500 ila 1500 dolar gibi yüksek fiyatlardan satılmakta, çoğu da terkedilip ya da bir şekilde üretilip çoğunlukla “cins” sokak köpeğine dönüşmektedir.

Bu hayvanlar özellikle eski doğu bloku ülkelerinden getirilmekte ve ekonomik durumu düşük bu ülke vatandaşları tarafından tarafından buradaki Petshoplara kurye gibi getirilmektedir.

Bir başka deyişle, bunların üretim maliyeti onlara ortalama 20-30 dolardır ve bu yavru canlar poşetler içinde havasız ortamlarda yurda kaçak olarak sokulmakta, sesleri çıkmaması için gümrükten geçerken özel ilaçlarla bayıtılmaktadır. Bir kısmı daha yolda telef olmakta, sağ kalabilenler Petshoplara geldiğinde ise zaten genelde daha yavru olmalarından kaynaklanan sevimlilikle hemen satılmaktadır. Bunları bir biblo gibi görmekte olan çoğunluğun ilk hevesi geçtikten sonra önce bu hayvanları sahiplendirecek başka birilerini aranmakta, yeniden sahiplendirme ülkemizde çok zor olduğundan çoğunlukla ya sokaklara ya da barınaklara atmaktadırlar.

Satılamayan yavrular kadar satılanları da benzer akıbet beklemektedir. Dolayısıyla bir yandan sokak hayvanı sorununu, barınak sorununu zehirleme, ormana terk etme, tüfekle öldürme ile çözmeye çalışan bir kısım belediyelerin, diğer yandan kaçakçılık yasasını tam anlamıyla savcılık ve mahkemelerce uygulamayarak bu kişileri teşvik ettiği gözlemlenmektedir.

İsviçre Alplerinde yaşaması gereken koca cüsseli  bir St.Bernard köpeği 45 derece sıcakta Marmaris’te sokak köpeği olması bu kısır döngünün tipik örneğidir.  Yavru iken zevki sahibi tarafından tadılmış (!) , daha sonra bu SAHİP in canı sıkılmış, tüyü var, pisliği var, eşim doğum yapıyor, komşum istemiyor, çocuğum bakamıyor diyip kendini de kandırıp bir barınağın önüne atmış ya da sıcak bir iklim de çöplerden beslensin diye terk etmiş.

İşte bu gerçekleri ve büyük sorunların daha iyi ve net anlaşılabilmesi amaçlı, bu ticaretin aslında bir kanlı para ticareti olduğunun altının da özellikle çizilmesi amacıyla tüketiciyi de bilinçlendirmek amacıyla birçok web sitesi kurulmuş[2] , idari makamlarla temasa geçilmiş, durumun ciddiyeti özellikle komisyonumuz tarafından anlatılmaya çalışılmıştır.

Çünkü Hayvan popülasyonunu kontrol alamadığımız sürece ve 5199 nolu Hayvanları Koruma Yasasında yeni düzenlenmeler yapılmadığı sürece ne barınaklar, ne zehirlemeler , ne itlaflar sona erecektir. Musluk ana vanadan kapatılmalı, bataklık kurutulmalıdır  tavandan su akmakta  gönüllüler  ise hep beraber yıllardır yeri silmeye çalışmakla çözümün bir parçası olamamaktadır.

Öte yandan, petshoplardan alınan hayvanlar daha iki üç ay bile geçmeden annelerinden ayrıldığından, yeterli besini alamadıklarından hatta aşıları yapılamadığından tüketiciye (!) satımları gerçekleştirildikten kısa bir süre ya ölmekte ya da kendi ülkelerinden getirmiş oldukları hastalıkları ülkemizdeki diğer hayvanlara da rahatlıkla bulaştırmaktadırlar. Petshoplara yapılan bu şikayetler sonucunda ise genelde karşılaşılan durum , “yerine yeni ücretsiz başka bir hayvan verelim abla “ savunmasıdır.

Az öncede bahsedildiği üzere elde edilen kar marjı çok yüksek olduğu için yolda gelirken bu hayvanların telef olması ya da daracık kafeslerde ölmesi ya da tüketiciye satıldıktan sonra hastalanması ile organize çalışan bu kişilerin  zarar etme şansı yoktur. Çünkü kar marjı bire ikiyüz bire beşyüz oranına yakındır. Ülkede usulune göre üretmek ise maliyeti artırdığından yurtdışından bu yönde talepte bulunmak daha karlıdır.

Oysa, çiftlik hayvanlarını bir yerden bir yere nakleden köylülerimiz, kamyon şöförleri özellikle kurban bayramı zamanında trafik ve maliye tarafından devamlı yollarda denetlenmekte, menşei şahadetnamesi ( Orjin Belgesi ) olmayan kişilere ciddi cezalar kesilmektedir. Görüldüğü üzere çifte standart uygulaması çiftlik hayvanlarını getiren ülke vatandaşları için daha sert, bu işi kaçakçılık şeklinde ev ve süs havyaları boyutunda yapanlar için ise maalesef daha toleranslı ve idari makamlar tarafından “münferit olaylar” olarak addedilecek şekilde algılanmaktadır.

Olayın bir başka boyutu da, petshoplarda tutsak bir şekilde, gerekli asgari yaşam standartlarının sağlanmamasında ortaya çıkmaktadır. 5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu ve 28/4/2000 tarihinde tarım ve Köy işleri Bakanlığı tarafından çıkarılan Ev ve Süs Hayvanları Satışının  yönetmeliğinde her cins hayvan için en az yaşam alanı olacak kafes ölçüleri belirlenmiştir. Basit bir denetimde bile birçok hayvanın kendi türüne özgü bir şekilde bu kafeslerde yaşamasının mümkün olmadığı gözlemlenmekte, buraları denetlemesi gereken il çevre müdürlükleri yetkilileri ise gerekli cezayı genelde eleman ve yetkili eksikliğinden kesmemektedirler. Uzunca bir süre satılamayan bir yavru köpek aradan 3-5 ay geçtikten sonra bulunduğu kafese bile sığamamakta olduğu, ayakta durmakta güçlük çektiği, kendi dışkısının içinde yaşamaya zorlandığı, basit bir gözlemle bile anlaşıldığı halde, İl Tarım Müdürlüğü ve İl Çevre Müdürlüğüne yapılan şikayetler maalesef ciddi sonuçlar vermemekte, pratikte sözlü uyarı yapılmaktadır. Bu durumda azıcık sermayesi olan herkesi, bu kanlı ticaret pazarından pay almak için adeta teşvik etmektedir. Yönetmelik gereği iki üç saatlik verilen seminerle nerdeyse herkes ruhsat alabilmektedir.

Sadece havyan severlerin değil, genel bakış açısı ile yaşam hakkına saygılı tüm kurumlar, dernekler ve grupların sivil toplum baskısı il çevre müdürlükleri nezdinde sağlanırsa Petshop'lardan mağdur olmuş insanlar dışında, gelecekte mağdur olma durumunda kalacak kimselere de örnek teşkil edecek belki bir çok doğmamış masum hayvanın doğumu da üretilmesi bu yolla sınırlandırılacaktır. Ancak çok daha önemli olan, cam ya da tel kafesler içinde günlerce satılması için bekletilen bu canların durumu, eski çağlarda köleinsan-köle hayvan pazarları gibi bir olguya benzemektedir. Hayvanlara hala can değil “mal” olarak bakılmaktadır.

Öte yandan siz nasıl yurtdışına istediğiniz köpeği onların gümrüklerinden içeri sokamıyorsanız bizim ülkemize de isteyen istediği hayvanı sokamamalıdır. 3285 sayılı yasanın devreye girmesi gereken durumlar maalesef bu ciddi boyutlu ticari pazar karşısında kağıt üzerinde kalmakta, tarım bakanlığı görevlileri denetim görevlerini çalıştırmamakta, ancak yasanın itlaf hükmü bölümünde ise gecenin geç saatlerinde bile görev başında olmaktadırlar.
Bu ticaretin bu aşamaya gelmesine bazı gümrüklerdeki tutum ve hatalar da tabii ki nedendir. Kuduz, zoonoz hastalıklar vs. gibi insan sağlığına da verebileceği olası bazı zararları da  göz önünde almak gerekir. Yani bazı görevlilerin de göz yumması ile kazanç sağladığı 10-20 dolar için oluşan bu kanlı Pazar aslında dolaylı olarak insan sağlığını da etkileyecek boyuta gelmiştir. Devletin zaten vergi kaybı bir yana, kaçak ithalat adeta yabancı uyruklu kişiler ve bunun ticaretini de burada yapanlar sayesinde körüklenmekte, yönetmeliğin yaptırımları ciddi boyutta, kaçakçılık mevzuatı da örgütlü bir suç olarak bu kişiler üzerinde uygulanmayınca aslında ortada denetimsiz ve caydırıcılık unsuru olmayan bir pazarın oluşması nerdeyse devlet eliyle teşvik edilmektedir.

Onların üretmesine ve satmalarına izin verdikleri bu canlar sayesinde, özellikle Istanbul’da Eminönü, Laleli, Surdibi  ya da büyük alışveriş merkezlerindeki kontrolsüz ticaretin sürdüğü yerlerde konuya ilgisiz yetkililer  bir de itle köpekle mi uğraşacağız bu sıcakta- soğukta diye zaten kendisine bahane uydurmaya dünden razıdır.

Maalesef bu ticari döngü, ülkemizde ciddi bir ticari sektör haline gelmiş, birçok kişinin bu işten ekmek yediği (!) kanlı pazar durumdadır.

Ölüm kampı haline gelen hayvan barınaklarıyla da sorun çözülemeyeceği görülmektedir, zehirleme ya da ormana bu hayvanları atmakla ya da sınırlı sayıda büyük emeklerle yapılan kısırlaştırma ile de çözüme yaklaşılamamaktadır. Öncelikle bu kaynağın kurutulmasının gerektiğini, olayın ne kadar ciddi boyutta olduğunun kamuoyunda, medyaya anlatılması gerekir.

Bilgisiz ilgililer ile ilgili bilgisizler de bu çözüm de yer almayınca sorunların da bir parçası olduğunu kabul etmemiz gerekir.

Avrupa’da sadece belirli yerlerden bu hayvanları alınabilmekte; birçok ülke petshoplarda havyan satışı yasaklanmakta ya da çok sıkı denetlenmektedir.

Ülkemizde ise barınaklar ağzına kadar cins terkedilmiş hayvanla doludur. Buralardan bedava hayvan sahibi olmak varken, bir merhamet duygusunu tatmak varken, insanoğlunun yapmış olduğu en büyük vefasızlığı birebir görmek varken neden binlerce doları insanlar buralara akıtıp bu kanlı para düzenine alet oluyorlar anlamak zaten mümkün değildir. Bilinçsiz hayvanseverin arkasını temizlemek, onların günahını ortadan kaldırmak da bir avuç gönüllü sırtına yük olması sonra da onları deli ve toplumla barışık olmayan insanlar olarak suçlamak da yaşanan en büyük ikilemdir.

Hayvanseçer değil ama gerçek bir hayvansever barınaklardan bir “Can” sahiplenmesini beklenir. Hatta sırf çocukları istiyor onları kırmayalım diye bir düşünce içindelerse barınaklar ziyaret edildiğinde durum çok net olarak ortaya çıkar. Sevgilerin öncelikle buralardaki zor durumda olan hayvanlara gösterilmesi , petshoplarda yaşanan tüketim çılgınlığını bir nebze frenleyecektir. Unutulmamalıdır ki Petshoplarda bugüne kadar satılan hayvanların bugün %60 tan fazlası ya sokaklara ya barınaklara atılmıştır, ya da bu hayvanlar alındıktan sonra ölmüştür. Bu şekilde doğduğu ilk haftalarda satın alınıp birsüre evlerde bakılmaya mahkum edilmiş ve sonradan sokaklara atılmış bu hayvanların insanlara bile yer olmayan şehir sokaklarında , ya da amansız itlaf ekiplerinden kaçarak yaşayabilmeleri mümkün değildir.

Türkiye’de yaşanan gözlere ırak gerçek durum budur.

Sokak hayvanları ve barınaklarda dramı sona erdirmenin en büyük çözümü devletin bu konuda ciddi bir politikasının da artık yavaş yavaş oluşması ve devletin bu konuda samimi olmasıdır. Bu konuda yukarıdaki çözümler ışığında ciddi  adımlar atılmadıkça Türkiye ‘de Petshop yanlışları ve Petshop gerçegi ve bu zavallıcıklar üzerinden kazanılan kanlı para ticareti de asla değişmeyecektir.

10/06/2006

Av. Ahmet Kemal Şenpolat

HAYTAP Hayvan Hakları Federasyonu 
Yönetim Kurulu Başkanı

[1] Gümrük Müsteşarlığına yazmış olduğumuz yazılar, yaptığımız başvurular, müsteşarlıktan tarafımıza gelen yazılar ve sınır kapılarına asılan afişlerimiz www.haytap.org sitesinde bulunmaktadır.
[2] Bu sitelerden en önemlilerinden biri biz hukukçularında kurulmasında destek verdiğimiz www.petshopgercegi.com ve www.haytap.org sitelerdir.

The english version;

(*) Bloody Market of Petshops and Dogtraficcing

 Animal Health and Surveillance Act with number:3285; not only prohibits entries of animals to Turkey unless a certificate of origin; an invoice; health certificates are presented or unless an animal is vaccinated but it also allows for killing of those animals if it deems that necessary.

After ex-communist countires got acquainted with capitalist world and their subsequent trade relations; in recent years the citizens of the concerned countries with lower income have started to transit puppies and kittens in bags and sacks to Turkey which has constituted a major way of living.

In many developed countries (even in Turkish Republic of Northern Cyprus); you are not allowed to enter countries with as many animals as you wish which you carry within bags or cages. The rules in those countries simply aim to protect human life and to prevent possible contagious diseases among animals therefore entries have been strictly limited. However in Turkey; in recent years, such transfer of animals have been carried out at an increasing rate in the form of an illicit trade whereas penalties for those illicit acts have remained inadequate

Prevention of Smuggling Act no 5607 prohibits entries and exits of any kind of commodity to/from Turkey which are not subject to customs and duties. Specifically; transferring an illicit commodity from one place to another is punished by monetary penalties and imprisonment; as well. As Bar Commission for the Animal Rights we have brought the issue to the attention of the Undersecretariat of Customs and the Undersecretariat has taken our considerations seriously by placing warning signs on the border gates especially in Russian, Romanian and Turkish which has deterred unprofessional traders to an extent.

The court cases by public prosecutors against those who are captured on the border sites by kitten or puppies; unfortunately result in small fines since they are not deemed organized crimes. On the other hand those people concerned with no limitations or responsibilities commit that act without invoices; certificate of origin; health certificates and without having those animals adequately vaccinated. Furthermore; that crime in Turkey; in fact; is committed with the collaborators in a systematic and organized way.

The main argument of the Act with number: 5607 focuses on that point:

Is the crime organized or not? This is because when the crime is not committed in an organized manner; the suspect is judged without arrest and the strictest punishment shall be a small fine. However; it is necessary to indicate that despite all our attempts we are unable to convince the public prosecutors that the crime is committed as organized together with the collaboration of major petshop suppliers. As long as that crime is taken as unorganized; the suspects are fined with small amounts. The fines on the other hand remain as ineffective since the people who are charged are not Turkish citizens; thus; return to their homelands in a shot period of time which makes the official communication of the fines; their collections and the official hearings of those concernedalmost impossible.

When you consider that the act is organized and animals are entered in huge amounts; the accusations of the prosecutors should be prepared as binding on everyone who has involved in organized crime such as concerned requiring penalties with imprisonment

The issue is far beyond an individual crime or transferring one or two animals in a bag.

Specifically; the foreigners from Eastern European countries commit that crime in collaboration with the pet shop suppliers thus in an organized manner; however when captured, their acts are deemed as individual crimes and simple events. In addition to its being profitable; the demand side of that trade for specific breeds, puppies and kittens which has become popular; has increased the supply side by the increasing number of petshops each day.

The puppies which enter in the country via illicit ways (i.e. those which are imported) are sold at a high price level between $500-1500. Most of them are unfortunately abandoned or bred and later turned into ‘’high breed’’ homeless dogs. Those animals are especially brought from Eastern European countries and submitted to the pet shops in Turkey by those lower income citizens of those countries who happen to act as couriers.

It means the cost of those puppies is $ 20-30 on average; those poor animals are entered into the country in sacks without sufficient air and are anesthetized with specific medication so that they do not make sound while passing through the customs. Some of them die on the way and the remaining puppies are sold immediately after their entries in the pet shops due to their natural charms as puppies. Their owners; on the other hand, after a short period of time start to look for new owners. However, since finding homes for those animals in our country is a difficult task, most of them are unfortunately let alone in the streets or shelters.

The puppies sold face the same conditions as the ones not sold. Therefore; the problems of homeless animals or the ones in pens result in municipalities which poison or leave animals alone in forests while public prosecutors happen to encourage illicit activities concerned by not applying the Smuggling Act adequately.

A giant St.Bernard dog living under 45 degree celcius in Marmaris whose natural habitat is Swiss Alpines is a typical example for that vicious circle.
Such dogs as puppies are kept at home for fun for short period of time but with excuses due to their fur; hygiene, a pregnant wife or disturbed neighbours and so fort ; they are abandoned at dog shelters or in hot climate summer places like Antalyawith the expectation that they will find food.

In order to increase the understanding of the buyers concerned and make them realize that trade is in fact a bloody marketing and with the purpose of seeing the reality and main issue behind; many web sites have been constructed and many officials have been contacted. Specifically our commission has tried to explain the severity of the issue.

This is because as long as we cannot control animal population and no amendment is done regarding Protection of Animals Act no. 5199; prison shelters, poisoning and killing of animals will prevail. The real source of the problem should be treated, i.e. the marsh should be wiped out.Otherwise the situation resembles sweeping of a floor by volunteers as a response to a leaking ceiling which is actually the efforts remaining in vain.

Since the animals bought from pet shops are separated from their mothers in their early two-three months and not adequately nursed and not even vaccinated; after short period of time subsequent to their sales; they either die or infect other animals with diseases they have imported from their motherlands.I

In case of customer complaints to pet shops general response of the sales is to offer another pet for free. As previously mentioned; since the profit margin is so high; the likelihood of incurring loss in cases of loss of animals during transfer or their deaths in narrow cages or their diseases after sale are not in the interest of those organized sellers. The profit margin ratio is at 1 to 200 or even approximates to a ratio of 1 to 500 . Since breeding animals in the county with adequate conditions is more costly, it is wiser for them to make demands from foreign countries.

On the other hand, our farmers and truck drivers who transfer animals especially at Feast of Sacrifice; are subject to audits on the roads by traffic police and fiscal investigators and are charged serious fines if they are unable to present a certificate of origin for the animals. It is so obvious that there is a double standard when strict rules being applied to animals from domestic farms are taken against the illicit activities involving pets that are perceived as ‘individual cases’ and tolerated more by the officials. 

Another aspect of the issue is that not even the minimum living standards are maintained within the pet shops. Animals Protection Act no 5199 and the Regulation on Pets issued by Ministry of Agriculture and Rural Affairs on April 28,2000 have determined the dimensions for the cages of the animals to be kept in. Even during basic inspections; you can observe that it is impossible for many species to live in those cages when the specific features of the species are taken. The relevant authorities; however, are unable to charge the required fines due to their insufficient staff and funds.

The unsold puppies who are forced to live in cages; after 3-5 months grow up so much that they cannot fit in the cages; are made live in their own excrement.

The complaints made to the provincial directorates and other relevant authorities unfortunately do not yield expected results. In practice; the only punishments are verbal warnings. The situation encourages anyone with even limited funds to engage in such a bloody marketing place in order to get a portion!

According to the Regulation, anyone who attends a two or three hour seminar is given a certificate.

If the pressure on the related authorities of not only animal lovers but also any institution; association and group which respects to the right to life is maintained, both the animals in pet shops and potential animals which will be bred in the future will be effected and there will be a limitation on their population; as well. More importantly; the situation of animals waiting in glass or iron cages for sale resembles the conditions of old ages in which slavery prevailed. Unfortunately; those animals concerned are treated as commodities .They in fact should be taken as living organisms with feelings.

Whats more , when you want to take a dog abroad with you, you are only allowed to do so under specific conditions. The same should apply in our country.

The conditions of the Act number: 3285 remains in vain when required and can never be an answer to that serious illicit trade. The authorities of the Ministry of Agriculture do not carry out their duties of inspection; however; are in charge of killing animals even at later hours during night in line with the related section of the Act.

The attitudes and errors in some customs and duties are definitely the reason behind that high level of the trade. You should also consider the diseases like rabies and zoonosis which may jeopardize human life, as well. This means the authorities who tolerate that bloody marketing at a gain of $10-20 threatens human health too. Let alone the tax losses of the state...

The foreigners transferring animals and their collaborators at home are encouraging that trade while the specific conditions of the Regulation are not applied and the mentioned trade is not deemed as organized. This leads to an emerging market without restrictions and rules encouraged by the state itself.

Due to animals which those people breed or sell; especially in districts of Istanbul like Eminönü, Laleli , Surdibi or in commercial centers where that uncontrolled trade goes on; the careless authorities to take extra responsibilities and do not accept to deal with those puppies or kittens beside their daily routine, anyway.

Unfortunately, this trade circle has become one of the significant sectors in our country, that’s to say; it has become a source of living for many people in that bloody market! It is also seen the pens will not be a solution since they have become ‘death camps’ for many animals. Poisoning of animals; or leaving animals in forests or sterilizations realized in a limited number which necessitate extra workload have not contributed much to the solution; either.

It is essential to inform public and media that the real source of the problem should in fact be be wiped out.

Since the authorities with limited information and ignorants who show an interest the issue are unable to contribute to the solution of the matter; the severity of the issue has grown up even more.

In Europe pets can be sold only at determined places; many countries prohibit the sale of pets or severely inspect such places

 On the contrary; dog shelters are packed up with abandoned high-breed animals in our country. It is hard to understand why people insist on buying puppies or kittens from pet shops instead of adopting those from dog shelters which will make them realize the cruelty of the human kind and give them a feeling of mercy and charity. The biggest dilemma is the society’s conception of those who try to improve the conditions of the animals in pet shops and shelters as mentally-ill and withdrawn people.

 A real animal-lover is expected to adopt an animal from the shelters- actually; buying a pet from a pet shop is unacceptable in that sense. If parents feel obliged to buy pets from those shops with the fear of hurting their children’s feelings, it would be wiser to take them to pens and see the horrible situation going on. Showing affection to the animals in those shelters will certainly decrease the demand for the pets in the shops. You should realize the fact that more than 60% of the animals bought from the shops are later either abandoned in the streets and shelters or they die after their sales. It is impossible for sold puppies and kittens to survive in the streets of huge cities, which offer limited space even for the people. The authorities trying to kill those homeless are another aspect of the cruelty.

 That is the real situation in Turkey which people are unable to see. The biggest step to solve the tragedy of homeless animals and the ones in dog shelters would be the increasing role and responsibility of the state taking the matter into consideration. Actually,the state should act sincerely.

Unless required steps are taken by considering the previously mentioned issues, in Turkey the current errors in pet shops; the reality of pet shops and the bloody marketing via those poor animals will unfortunately prevail.

Av. Ahmet Kemal Şenpolat

Attorney-at-Law

President of Animal Rights Federation in Turkey ,  HAYTAP